Komend voorjaar komt er, na 28 jaar, een einde aan mijn politieke loopbaan: twaalf jaar als raadslid in Zuidhorn, daarna achteneenhalf jaar wethouder in Zuidhorn en vervolgens zeveneneenhalf jaar wethouder in Westerkwartier.
In deze reeks blogs blik ik terug op verschillende portefeuilles.
In deze zevende blog gaat het over Sport — een portefeuille die ik pas sinds afgelopen zomer mocht overnemen van collega Harry Stomphorst, toen hij vanwege ziekte moest stoppen.
Ik ben geen fanatiek sporter. Thuis groeide ik er niet echt mee op. Zwemmen, later wat recreatief volleybal, hardlopen (twee halve marathons zelfs) en tegenwoordig twee keer per week naar de sportschool — dat is het wel zo’n beetje. Ik wandel graag, liefst in de bergen, en maak om de twee jaar met drie van onze kinderen een huttentocht. Maar een echte clubman ben ik nooit geweest.
Juist daarom was het waardevol om deze portefeuille alsnog te mogen behartigen. In korte tijd ben ik het belang van sport nóg beter gaan zien.
Sport is natuurlijk belangrijk voor de fysieke gezondheid. Maar minstens zo belangrijk is de sociale kant. Dat besefte ik opnieuw toen ik een veld mocht openen bij voetbalvereniging VEV ’67 in Leek. Het sportcomplex stond vol auto’s. Op en rond de velden waren tientallen vrijwilligers actief. Jongens, meisjes, mannen en vrouwen — allemaal betrokken bij hun club.
Sportverenigingen zijn méér dan plekken om te bewegen. Het zijn gemeenschappen. Mensen vinden er vriendschap, structuur, verantwoordelijkheid
en plezier. Voor jongeren kan een club het verschil maken tussen meedoen of afhaken. Voor ouderen betekent het verbonden blijven.
Dat zag ik ook bij andere bezoeken: openingen van velden, gesprekken met besturen, vrijwilligersavonden en evenementen zoals het Leekster Voetbalgala, dat in no time was uitverkocht. Overal dezelfde betrokkenheid.
Goede sportvoorzieningen vragen onderhoud en investeringen. En dat in een tijd waarin financiële middelen onder druk staan (zoals ik eerder schreef in mijn blog over Financiën).
Juist daarom was het belangrijk dat de gemeenteraad bij de behandeling van de Perspectiefnota 2026-2029 nadrukkelijk koos voor sport- en cultuuraccommodaties. Op initiatief van de ChristenUnie werd besloten om extra middelen vrij te maken door een beperkte, gerichte verhoging van de OZB. Dat geld wordt de komende jaren ingezet om sportvoorzieningen op peil te houden.
Daarnaast wordt gewerkt aan een inventarisatie en harmonisatie van de buitensportvoorzieningen, zodat we ook op langere termijn eerlijke en toekomstbestendige keuzes kunnen maken.
Investeren in sport is geen luxe. Het is investeren in gezondheid, leefbaarheid en samenhang in onze dorpen.
Het blijft jammer dat Harry Stomphorst zijn periode niet kon afronden. Ik spreek hem regelmatig en het is mooi om te merken hoe betrokken hij nog
steeds is bij de sport in onze gemeente.
Wat mij in deze maanden vooral is bijgebleven, is de enorme inzet van vrijwilligers. Zonder hen geen trainingen, geen wedstrijden, geen toernooien, geen kantines die draaien. Zij zijn het fundament onder onze sport.
Sport is daarmee meer dan bewegen alleen. Het is een plek waar gezondheid, ontmoeting en gemeenschapszin samenkomen.
En dat is van grote waarde voor het Westerkwartier.
Reacties of vragen?
Neem gerust contact op via bert.nederveen@westerkwartier.nl
https://www.linkedin.com/in/bert-nederveen-7317b13/
https://bsky.app/profile/bertnederveen.bsky.social
https://www.westerkwartier.nl/bert-nederveen
https://westerkwartier.christenunie.nl/